het Grebbeliniepad

Een wandelpad dat begint bij water en eindigt bij water. Daar moeten we meer van weten!

Schermafbeelding 2018-08-19 om 18.09.56.png
De Route

Het Grebbeliniepad loop dwars door de mooie straatjes van Amersfoort en dat was een makkelijke opstap om dit pad eens te bewandelen. Ik heb dit pad gelopen vanaf Amersfoort naar het zuiden.

In totaal is het pad +- 90km. Tenminste, dat zegt Het Internet. Sommigen zeggen 85km, anderen 95km. Misschien loop ik het pad eens in totally en zal de GPS eens aanzetten. Eigenlijk had ik dat best kunnen doen voor dit artikel. Niet gedaan; helaas.

Enfin, de Grebbelinie. Dat is een stukje geschiedenis:

De geschiedenis en achterliggende gedachte is bij dit wandelpad zeer de moeite waard om je in te verdiepen. Je kunt het wandelboekje kopen OF een QR-app downloaden (zodat je onderweg bij een bunker, een boom of een eekhoorn de QR-code kan scannen en info kunt krijgen -wij hadden deze geavanceerde technologie niet tot onze beschikking-), maar je kunt ook even de moeite nemen de wikipediapagina van de Grebbelinie te lezen.

IMG_1081
‘Volg het pad, en het zal u leiden door het donker’

Ik heb gekozen voor de optie die hierboven niet wordt voorgesteld; de middelbare school. In Amersfoort (en Leusden) is de Grebbelinie een begrip. Nee, dat is overdreven, maar ik heb serieus wel les gehad over de Grebbelinie toen ik op school zat. Mijn opa en oma woonden bij de Verdedigingswal en ik ging er vaak met de hond wandelen. Zo krijg je toch wat mee.

De Grebbelinie is een verdedigingswal tussen de Nederrijn en het IJsselmeer. In 1745 begon de aanleg aan om Nederland te verdedigen tegen De Vijanden. Het is een paar keer gebruikt in een oorlog (tevergeefs) en sinds midden de 20e eeuw is het een monument-isch. In 2014 is de hele linie gerenoveerd.

De hele historie zie je terug tijdens het bewandelen van het pad. Je loopt langs verscheidene bunkers, ziet de stervormige linie en natuurlijk dat je ongeveer de hele weg op een verhoogde wal loopt langs het water.

Sowieso vind ik het Valleikanaal een prachtig stukje natuur. Het is heel toegankelijk om langs te fietsen (er loopt een fietspad langs), je kunt er kanoën en er zit een fijn theehuis (daar hebben we lekkere appeltaart gegeten).

IMG_1046.JPG
Ben gek op schapen

Flora & Fauna

Het Grebbeliniepad heeft een hele verscheidenheid aan dieren en planten. Een groot deel van de route loopt over de wal naast het Valleikanaal waar schapen grazen en bivakkeren. Je moet ook door verschillende hekjes klauteren zodat de schapen niet weg kunnen lopen.

Doordat er veel bebossing is, is er ook kans om in aanraking te komen met eekhoorns, diverse vogels, kikkers, padden en sprinkhanen. Ook groeien er volop bramen langs de weg míts het seizoen is (na-zomer). Ook vind je oa de meidoorn, lijsterbes en vlierbes. Er groeit De Eik, De Berk en De Treurwilg. Natuurlijk nog meer bomen maar deze waren onze favorieten die we herkenden.

Na een kleine twintig kilometer plofte we tussen de schapen om een broodje en wat meloen te eten. De schapen zijn nieuwsgierig en ik wilde iedere schaap even knuffelen. Dat was misschien iets te veel van het goede.

EINDOORDEEL

Dit pad is fantastisch. Je loopt 85% over onverharde wegen, wat eigenlijk dit pad al tot een succes maakt. Ik vind het een mooie omgeving, fijne natuur. Veel dieren en genoeg ruimte voor een bakkie. Dat is heel belangrijk natuurlijk.

IMG_1070.jpg
“Ga je mee wandelen?” “Alleen als jij de boterhammen smeert.””Neem jij dan een paar pakjes Wicky mee?” “Ja, dat is goed.” “Deal.”
Advertenties

Dag 23-25

weer: echt hittegolf hier in europa 33°C
dorpen: wenen

Süßes Tagebuch,

Er is een hofje midden in dit hostel met een groot schaakspel. Drie jongens staan er omheen. Eentje heeft de leiding en legt uit aan de twee anderen hoe het werkt:

“Het paard mag alleen recht en dan schuin, de toren mag alleen recht en de koningin mag alles.”
“Huh, hoe bedoel je recht en schuin?”
“Gewoon, zo.”
“Oh ja. En de pionnen?”
“Die mogen een stapje naar voren en schuin slaan. Snappen jullie het?”
“Ehhh…”
“Laten we spelen.”

Soort Jiskefet met stiften. Ze bakten er niets van en de Leider snapte het spel volgens mij ook niet.

Hofje waar ik uren kon lezen met een fles grapefruit-drink

Ik ben in Wenen. of Vienna. of Bésc. of Wien. Allemaal goed. Allemaal Wenen.

Of eigenlijk allemaal Wien. Want het is ook Wiener Schnitzel. Snap je?

Huh maar Wenen is toch niet meer het oost-blok, Zora?

Nou en. Er zit wel ‘oost’ in Oostenrijk. Dus telt gewoon.

Het is meteen duidelijk dat Oostenrijk niet meer het Oostblok is. Het straalt geld uit, dat Wenen. En Mozart. En koffie. En mooie gebouwen. En geld. Geld geld geld.

En ik heb niet zoveel er over te vertellen. Normaal stromen de verhalen en ervaringen uit mn vingers zo op papier. Maar tja.. Wenen. Mooi hoor. Maar wat moet ik er nog over zeggen? Een van de redenen dat ik terug naar NL ga.

Ik heb de bus naar Wenen gepakt omdat ik via Wenen de bus naar Amsterdam kon nemen. Ik kon óf in een keer door met overstap van vier uur op … Wenen, maar dan kan ik net zo goed even een hostel pakken.

Wenen is mooi, natuurlijk. En het hostel is tof. Blabla. Maar het is wéér een mooie stad, wéér mensen, wéér een kathedraal (deze neogothische kerk is bijna exact hetzelfde als die in Keulen, alleen dan kleiner), wéér pleintjes, wéér mensen, wéér rondkijken, wéér een mooi beeld in de fontein, wéér spannend waar ik terecht kom, wéér mensen, wéér koffie drinken op een terrasje, wéér mn handdoek drogen over de railing van m’n bed, wéér vertellen dat ik uit NL kom en niet uit Zweden, wéér een kathedraal, wéér mensen, wéér een stad, wéér dit en wéér dat.

Mooie fonteint en harde windt

Ik ben niet meer enthousiast, terwijl ik in fcking Vienna ben! Dus. Dat is niet goed. Ik neem het voor lief. En dat is gevaarlijk.

Vandaar.

Tschussies,
Zora

Dag 21-22

weer: warrum 33°C
dorpen: buda/pest

Szia!

De host van het hostel is half Nederlands en ging opsommen wat ze zo tof vond aan Nederland. Bitterballen, HEMA, Etos, Albert Heijn. Ze had een OV-chipkaart en een bonuskaart. Soms zei ze dingen als ‘These two girls in room 9, they are really kontje kontje!’. Ik dacht toen aan een overdreven geile neuken- alles-wat-op-hun-pad-komt meisjes. Niets was minder waar en ‘kontje kontje’ is de ‘koekoek’ van de jaren zestig in Nederland. Ik heb er nog nooit van gehoord, maar het klinkt leuk.

Cliché 1

Het is een beetje alsof ik in Scandinavie ben en helemaal in de war. Hongaars klinkt een beetje scandinavisch-achtig met de mooie melodie. Maar na de talenstamboom er weer bijgepakt te hebben, is het familie van het Fins. Het is binnen het Oeraals, de tak van de Finoegrische taal. Estisch valt ook onder deze familie.

Ik voel een A1formaat-project opkomen met duizenden strepen en talen en voorbeelden met potlood en kleurtjes. En stickers. Altijd stickers.

Mijn nieuwe kamergenoten voor de twee laatste nachten hier waren prima te overleven. Het zijn drie meisjes uit The South of England, ze praten heel veel en hard maar ze houden gewoon hun mond als ik zeg dat ik wil en ga slapen. Wat is dat toch met die UK-kids?

Cliché 2

Op woensdag heb ik de hele na-middag doorgebracht in een hipster koffietent met gloeilampen aan een touw, cactussen, quasi-minimalistische inrichting en kleedjes op de grond. Er stonden racefietsen voor de deur en er waren veel jonge mannen met hun Apple MacBook serieus-kijkend dingen aan het doen.

Ik zat/lag op een hele mooie bank met een goede koffie het laatste boek van Harry Potter te lezen toen het weer eens gebeurde. Een kind staarde mij aan.

Waarom weet ik niet, maar kinderen kijken altijd naar me. Ze staren naar mij, vanuit elke hoek. Als de buggy voorbij is gelopen kijken ze vaak nog om het hoekje. Wat is dat toch? Is dat een goed ding of slecht ding? Is het zoiets als honden die vaak naar je blaffen? Of gekkies je vaak aanspreken?

Cliché 3

Ik kon niet meer lekker relaxt m’n boek lezen, ik werd helemaal zenuwachtig van het kind. De moeder glimlachte naar mij en begon tegen het kind te praten, maar ik kon het niet verstaan, want het was Hongaars. Ik besloot te lachen naar het jongetje en deze begon meteen terug te lachen en te zwaaien. Nu wist ik al helemaal niet wat ik moest doen. Moest ik doorgaan met de interactie of het hier bij laten?

Dat was het verhaal. Tijdens mijn overdenkingen van wat-te-doen, stond mama op, want mama had haar koffie op. Gelukkig, want ik voelde mij bekeken en dat trek ik slecht. Zelfs van een kindje van… weet ik niet.

Szeretettel,
Zora

ps: een van de weinige programma’s (misschien wel de enige), die ik kijk en volg is De Slimste Mens en dat is weer begonnen!

Dag 19-20

weer: warm, blauwe hemel 31°C
dorpen: boedapest

Édes napló,

Hongarije. Het land van… ja van wat eigenlijk. De eeuwige moeilijke taal, daar denk ik aan bij Hongarije. Ik heb van horen zeggen dat Hongaars een van de lastigste talen is om te leren. Dat je regels in de grammatica hebt waarbij er meer uitzonderingen zijn dan daadwerkelijk regelvolgend. Koekoek!

Als je iemand wil bedanken zeg je ‘Kus’. Dat vind ik lief.

Op de brug tussen Buda en Pest

Nee, maar goed. Hongarije dus. Het land van de Donau, de Florint en de goulash (dit is géén stoofpotje!). Het land van Palinka, paprika (iel) en porselein. En Hongarije heeft veel meer te bieden.

De weg naar Hongarije was weer eentje waar ik een bladwijzer bij heb gelegd. Dwars door Slowakije, waar ik een heerlijk bakkie heb gedronken, en dwars door de bergen. De chauffeur was echt krankzinnig. De polskibus is echt een grote bus, maar deze man hè, deze man reed alsof hij in mini zat. We scheurden door de bergen, door de bochten, met een grafsnelheid. Ik heb meermaals mijn testament in de cloud gegooid voor het geval dat. Ik heb de adrealinekickfestijn in Boedapest afgezegd, dat heb ik niet meer nodig. Genoeg adrealineshot gehad voor deze week.

Ik heb de afgelopen weken Engels, Duits en wat woordjes Pools gesproken. Eigenlijk geen tot weinig Nederlands. Maar stiekem toch wel. Zo betrapte ik mijzelf op de vraag: “Do you need the receipt?” het antwoord: “No, hoor.” zeggen. Ik deed daarna maar net alsof er niets gebeurd was. Vaak genoeg zeg ik ‘joe’ als ik wegga. Of ‘doei’. Ik vind het ook erg leuk om op een vraag “Zeg ik niet”, te zeggen om vervolgens gewoon in het Engels antwoord te geven. Erg komisch, althans, ik vermaak mij prima met mijzelf.

De Donau en haar schepen

OK EN DAN NU EVEN WAT STOOMAFBLAZEN!

Hostels. Soms is het geweldig, soms is het ronduit klote. Altijd met anderen in een kamer slapen, de eeuwig bezette wc, nat wc-papier op de grond, lampen in je gezicht.

Ik heb wel vaker luidruchtige mensen in mijn kamer, maar dan denk ik: dit hoort erbij, dan had je maar een hotelkamer moeten nemen.

Maar deze keer, deze keer trok ik het echt heel slecht. Mijn eerste nacht in Boedapest was een hel.

Het is een tof hostel, mooi oud gebouw. Werkte een leuk meisje dat mij gave plekken vertelde en haar wandelavonturen met mij deelde. Allemaal prima. Als kamergenoten van de mooie ruime kamer (geen hoogslapers) waren vier jongeren uit The South of England. En van Schotland moest je dan scherp staan.

Het waren van die typische jongeren die op zuipavontuur gaan. De hele kamer lag onder de kleren en dingen. Allemaal prima, moeten ze zelf weten, zolang mijn bed maar leeg is en blijft.

De hele avond bleven ze maar praten. Praten praten praten, met hun harde Britse stemmen. Om 23:00 zijn ze vertrokken, deden keurig de lampen uit en de deur dicht (de enige keer dat ze de deur achter hen dicht deden, en ik lag bij de deur.) Eindelijk kon ik slapen.

Om 4u in de ochtend kwamen ze terug… luid pratend en bonkend kwamen ze de kamer binnen en ik hield het niet meer. Ik zei boos dat ik lag te slapen, nu weer wakker ben en het fcking midden in de nacht is! Oh sorry sorry… HOEZO SORRY DAT KUN JE TOCH ZELF WEL BEDENKEN, STELLETJE SUKKELS.

Natuur in Slowakije

Toen zijn ze gaan liggen maar om 6 uur werden ze weer wakker, praten weer heel hard tegen elkaar en gingen luidruchtig hun spullen inpakken, want ze moesten om 8u de bus hebben. Ja, en hun spullen liggen natuurlijk overal! En maar weer praten en de kamer uit en in en uit en bonk bonk. En ik was zo boos dat ik mijn mond maar hield omdat ik veel agressie voelde en ik wist dat ik mijzelf niet in bedwang kon houden. Dus tot tien tellen en op de ademhaling letten.

Het meest boos was ik om het feit dat ze toch wisten dat ze in een hostel sliepen? Dat er meer mensen waren? Dat je toch na een bepaalde tijd tot een bepaalde tijd stil bent?! WAT IS DIT?!

Ik was zó boos. Dat heb ik tijden niet gevoeld.

Om 7u waren ze weg en heb ik tot 10u eindelijk geslapen. Daarna heb ik een plens water in mijn gezicht gegooid en mijzelf bewogen tot de woonkamer waar ik een kop koffie pakte en zuchtend op de bank plofte.

“Goedemorgen! You are Zora right?” hoorde ik. Verbaasd keek ik op. De host van het hostel, ik had haar nog niet gezien, wist wie ik was. Ik voelde meteen een geluksmomentje. Ben gek op persoonlijke hostels. Ze vroeg of ik goed geslapen had en ik besloot maar even al mn frustratie er uit te gooien. Ze grijnsde en zei dat ze ook blij was dat die UK mensen (er zaten er nog meer in de andere kamer) weg waren, ze waren super luidruchtig en ze luisterden naar niemand. YES ERKENNING! En toen voelde ik me weer ok. Nee, gelogen, maar ik voelde me wat rustiger.

Nu heb ik ergens lekker ontbeten en koffie gedronken en ga stukje wandelen. Toen ik een klein meisje was -net 18, maar dat was toen heel oud-, ben ik al eens hier geweest maar ik herinner mij er niets meer van. Ben benieuwd of ik dingen herken.

Szeretettel,
Zora

Dag 17-18

weer: begin van de dag zonnig, later op de dag betrekt het en vaak regen 26°C/21°C
dorpen: kraków, auschwitz

Słodki pamiętnik,

Ik ben al vier volle dagen hier in Kraków. En zúne cultureel dat ik bezig ben, niet te doen. Zo heb ik drie Tours gedaan in deze stad. Waaronder de geschiedenis van de Joodse buurt en ‘Macabre Kraków’ over de spookverhalen en SAW-taferelen in de stad. Genieten.

De joodse wijk Klazimierz ligt zuidelijk in Krakau -Aan de andere kant van het spoor-. Er zijn meer 150 synagogen, waren er in ieder geval. Het is een hele aparte gewaarwording als je er doorheen loopt. Overal davidsterren, hebreeuwse tekens op de muur. Er lopen mannen in het zwart met hoeden en pijpenkrullen. De stad is bijna geheel onaangetast tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Dat…

~ KLEZMER ALL OVER THE PLACE! ~
ben gek op klezmer. Voor diegenen die niet weten wat het is… ik noem een Shantel? Amsterdam Klezmer Band?

Het hostel is een beetje het studentenhuis dat ik nooit heb gehad. Iedere ochtend strompelt een voor een duffig de keuken binnen voor ontbijt en koffie. Worden er verhitte discussies gevoerd door Finland en Noorwegen. Of door Finland en Polen. Of door Finland en Oostenrijk. Vooral Finland voert graag discussies over de immigratie in de EU. En dat niet alleen bij het ontbijt.

Eind vd de middag gaan er een paar een tukkie doen, anderen doen monopoly. Je kan mee doen met de sociale interactie wanneer je wilt, maar zo niet, dan niet. Als ik om 9u op vrijdagavond naar bed wil om Harry Potter te lezen i.p.v. mee bier drinken, geen probleem. Daar ga ik erg goed op.

Waar zijn de Raven?

Auschwitz

Op zaterdagochtend ben ik bij mijn hostel opgehaald door een busje. Het was een grijze dag, wat goed paste bij mijn activiteit: ik ging met een gids mee naar Auschwitz.

Ik weet niet zo goed wat ik er over moet vertellen, ik denk dat iedereen wel de beelden heeft gezien en weet wat er gespeeld heeft.

Naar Auschwitz wilde ik al heel lang. Om er te zijn. Om echt daar te zijn en rond te kijken. In het kamp te zitten en rond te kijken om voor te stellen hoe het was.

Dat is niet gelukt. Ik ben getrapt in de massatoerisme. In rijen groepen hordes mensen liepen we achter elkaar door de barakken en gaskamers. Met een koptelefoon op kregen we door de gidsen informatie. En na Auschwitz I gingen we huppa de bus in om bij Birkenau uit te stappen en door te gaan. Ik werd helemaal panisch en claustrofobisch. Misschien paste dat wel perfect bij de beleving van het kamp dan in je eentje exact doen wat je wil -rondkijken-. Ik voelde me een varken in de bio-industrie en ondanks ik het heel interessant vond, was ik blij dat ik weer in de bus naar m’n oude vertrouwde hostel was. Ik was om 8u s avonds thuis en viel bijna exact gelijk meteen in slaap.

Birkenau, de mannenafdeling

Ik ben al meer dan twee weken in Polen. Heb een rondje van de zaak gemaakt met de klok mee. Morgen is het de hoogste tijd voor een nieuw land. Hongarije. Ja, op naar een nieuw land en daar voorbij!

Groetjes aan je buurman,
Zora

ps: ik ben zo gelukkig op het moment: het meisje achter de bar heeft in de schuimkraag van de koffie (tevergeefs) geprobeerd drie hartjes te maken en juist omdat het er niet uitziet, maar ze het wel heeft geprobeerd -ze zei het er heel blozend bij toen ze de koffie neerzette-, vind ik dat heel aandoenlijk.

Dag 15-16

weer: een dag volledig regen en storm 20°C, in t zuiden zon 28°C
dorpen: warschau, krakau

Słodki pamiętnik,

Er kwam regen aan. Heel het continent werd bedekt door een wolkenveld. Thor was boos.

Op woensdagochtend had ik de bus van Warschau naar Krakau. Het regende pijpenstelen. De lucht was donker, dreigend en grauw. Het was zeker drie kwartier lopen naar het busstation in de stad. Tram nemen dan maar?

Oude kerk in de oude stad

Ik liep het hostel uit en sloeg mijn magische sjaal, deken, gordijn over mij en mijn tasje heen. Het viel wel mee, eigenlijk was het wel lekker verfrissend na al die dagen hitte.

Op blote voeten liep ik te springen door de plassen. Het was de grote weg volgen van noord Warschau naar het centrum. Hoe centraler ik kwam, hoe meer hoge gebouwen van glas en zakenpieven ik tegenkwam.

Eigenlijk ging het best hard, de regen. Maar omdat het geleidelijk ging, besefte ik pas na een kwartier dat het echt woest hard ging. Maar ik had nu besloten om te lopen, dus dan doe ik dat en neem ik niet meer de tram.

Ik was twee uur te vroeg, wat het idee was, zo kon ik nog ontbijten en koffie drinken. En mijn magische poncho te drogen hangen. Want magisch was hij zeker: mijn tas was nog droog. Voor de rest was ik doorweekt tot het bot.

FOLLOW THE YELLOW UMBRELLA!

De Pimp

Er is iets gaande hier in Polen. In Gdańsk zaten Schotland en ik op een terrasje en zagen drie jonge meiden en één jongen, met een geel bandje om z’n bovenarm, mensen aanspreken. Na een tijdje dit geobserveerd te hebben, kwamen we tot de conclusie dat ze enkel alleenlopende mannen aanspraken. Na nog een tijdje kwamen we tot de theorie van een stripclub. En ja hoor. Dat was het.

Tegen 8 á 9 uur worden mannen aangesproken voor een ‘leuke spannende avond’. De drie dames en de jongen lopen een heel stuk op met de mannen om ze te overtuigen.

En toen, toen zagen we ze overal in de stad. Soms hadden ze een geel bandje om, maar niet altijd. Dat was heel gek. Vaak stond er ook een oudere man ze van een afstandje in de gaten te houden.

Hier in Krakóv zag ik tot mijn verbazing wéér zo’n geel bandje en ja hoor, daar stonden ze weer.

Is het typisch Pools, of is dit overal en kijk ik er met mijn naïeve, wereldvreemde blonde kop weer eens verwonderend naar?

Krakóv is fantastisch. Het is overzichtelijk, schattig, toeristisch en vol met mooie toffe plekken.

Ik slaap in een klein persoonlijk hostel dat is gelegen op een hele fijne locatie in een heel mooi oud statig pand. Het wordt gerund door Justina, een jonge meid die een tijdje ook nog in een café heeft moeten werken omdat de concurrentie moordend is hier tussen de hostels. Bij het ontbijt stond er een tafel vol met oa watermeloenen, broodjes en hele goede koffie.

Op de heuvel staat woest kathedraal en intens kasteel

Tijdens de Tour kwam er tot mij meteen een meisje naar mij toe. Ik herkende haar, ik heb haar ook gezien in Gdańsk tijdens de Tour daar! Zij en haar vriendin kwamen uit Zwitserland en waren hier een paar dagen geweest vanuit Gdańsk en ging eind vd middag met de nachtbus naar Praag en daarna naar Boedapest. #sekte

De toer was weer fantastisch om alle (toeristische) hoogtepunten te zien zoals het kasteel, de kathedraal, de universiteit (net alsof Professor Snape naar buiten kan lopen) en alle mooie pleintjes.

Nu schijnt de zon, maar het kan zo veranderen. Door het lage drukgebied hier in de buurt gaat het aankomende week regenen in zuid Polen, Ukraïne en omgeving. Ik wil eigenlijk nog wat dagen blijven in Krakau, mits het niet gaat stormen de hele dag. Want dan ga ik naar Boedapest. Daar schijnt altijd de zon. (Ligt zuidelijk van de bergen. Lij-loefzijde #jeweet)

Miłość,
Zora

Dag 12-14

weer: noord-polen was fris en regenachtig 21°C, centraal-polen is heel warm 28°C
dorpen: gdańsk, warschau

Słodki pamiętnik,

Na een paar dagen in het mooie maar o-zo-toeristische Gdańsk toet toet naar Warschau. Ik zit nu vuistdiep in Polen!

De weg er heen was wat minder. Ik wilde namelijk op de bonnefooi de trein nemen, maar alles bleek vol. (Op maandagochtend gaan mensen blijkbaar graag naar Warschau.) Daardoor heb ik én lang moeten wachten én een heel duur eerste klas kaartje moeten kopen. Au. Kreeg wel koffie en taart in de trein.

Retro-design hostel. Met mijn bijpassende broek en asociale bruine (vieze) voeten

Enfin, zulke dingen gebeuren. Had ook aankomende maand iedere dag al vast kunnen leggen, had flink bespaard dan. Aju! Dan maar even wat minder bakkies. Alhoewel, bespaar in het Oostblok sowieso op alles, kost in vergelijking met Nederland allemaal niet veel.

Nee, laten we de rekenkamer er even bijpakken. Een koffie verkeerd kost gemiddeld 11zl. Dat is €2,50. Misschien dat de bakker in Grou Jirnsum nog voor €2,50 een koffie verkeerd verkoopt, maar tegenwoordig is het al snel €3-€3.50.

Een pasta/salade/maaltijd is gemiddeld 22zl: €5,50. En broodjes verschillen tussen de 8zl en 15zl. Wat ligt tussen de €1,80 en €4,40. Dit gaat allemaal over café’s en uiteten. De supermarkt is al helemaal goedkoop, vooral fruit en croissantjes zijn fantastisch!

Oud stadsplein in Warschau

Ik verblijf maandag eind vd middag tot en met woensdagochtend in Warschau. En dan is het natuurlijk tijd voor een rondje door Warschau. Er is een klein gedeelte over van vroeger, de rest (80% is gebombardeerd.) Dat gedeelte was erg mooi, maar ook erg toeristisch. Voor de rest is alles nieuw. Het deed mij een beetje aan de Zuidas denken met mannen in pak. Hoge gebouwen van glas, veel auto’s en mensen die snel lopen. Er was hele goede koffie en er waren lekkere pasta’s.

In Gdańsk heb ik naast de ‘main town’-Tour (langs alle trekpleisters), ook een Tour gedaan dat dieper inging op de geschiedenis van de stad en van Polen. Over het communistisch bestaan van het land en toen besefte ik mij dat pas rond mijn geboortejaar Polen pas echt vrij was. Wat relatief is -dat vrij zijn-, dat weet ik. En je voelt de oude communistische sfeer terug in de steden. Je proeft het. Het leeft. Misschien maakt dat het ook dat wij -Nederlanders- vaak een beetje een ugh gevoel hebben bij Polen. Of zie ik dat helemaal verkeerd en bekrompen door mijn omgeving? Koekoek.

Bakkie

Er lopen/zitten veel kinderen met een accordeon en bedelen om geld. Dat vind ik heel sneu. Tijdens een koffie-sessie heb ik de hele omgeving in de gaten gehouden en er stonden een paar mannen de verscheidene kinderen in de gaten te houden.

Een jongetje probeerde het hier op het terras en speelde wat en ging rond met een afgekauwd bekertje. De barista kwam klappend naar buiten, zei ‘bravo’ en daarna dat hij moest oprotten. Ik vroeg wat er allemaal gebeurde en hij vertelde dat de kinderen gebruikt worden, al het geld moeten inleveren en ze heel slecht behandeld worden. Er is nu iets gaande in de politiek die hier tegenop willen treden. Typisch. Wat een rotwereld.

Morgen naar Krakau waar ik even een paar dagen langer blijf. Schotland kwam uit het zuiden en avontuurde richting het noorden dus ze had allemaal tips voor mij. Zo ook een hostel in Krakau. Ben benieuwd.

Miłość,
Zora